Walking Distance sa Maynila: Mahabang Lakad mula City Hall Hanggang Lawton

Maraming nagsasabi na ang Intramuros ay isang napakagandang lugar sa Maynila. Sa kabila ng urbanisasyon, paglaki ng populasyon at ang pagbabago sa kapaligiran nito, ang Intramuros ay nananatili pa rin ang mga lumang gusali na nilikha pa noong panahon ng Kastila at ang bayang ito ay naging saksi sa kasaysayan ng Pilipinas. Mula noong naitatag ni Raha Sulayman ang kanyang kaharian sa Intramuros noong sinaunang panahon hanggang naging sentro ito ng pamahalaan, ekonomiya at kultura noong panahon ng Kastila. Naging kabisera din ito noong panahon ng Amerikano at maraming mga nasirang gusali noong panahon ng digmaan. Sa kasalukuyan, isa ito sa mga pinakamaayos na lugar sa Maynila at dinarayo ito ng mga turista dahil ang Intramuros ay ang bayan na sumasalamin sa kasaysayan ng Maynila at ng Pilipinas.

Nagkaroon ako ng pagkakataon na mamasyal sa Intramuros. Mula sa aming bayan sa katimugang Luzon, sumakay ako ng bus patungong Lawton. Bago ako makarating ng Lawton, bumaba na ako sa Manila City Hall. Para makatawid, dumaan ako ng Manila City Hall Underpass. Malaking hamon sa akin na dumaan ng underpass dahil sabi nila maraming mga holdaper at snatcher doon kaya kailangan ng ibayong pag-iingat. Ngunit napansin ko na may kakaibang mundo pala sa lugar na iyon, maraming mga tiangge at tindahan, namamasyal doon ang mga tao mula sa iba’t-ibang sektor ng lipunan (kahit mga foreigner doon dumadaan) at naramdaman ko rin ang kaligtasan sa lugar dahil pag tumawid ka sa kalsada, maaaring mapahamak ka pa.

Paglabas ko ng underpass at pagkatapos ng pagtapak sa ilang baitang ng hagdanan, narating ko rin ang City Hall. Isa ito sa mga may pinakamagandang arkitektura na nakita ko dahil sa clock tower nito na naging trademark na ng nasabing gusali at ito rin ang pinakamalaki sa Pilipinas. Ito ay pinagplanuhan at dinesenyo ni Antonio Toledo at ang pagtatanim ng mga puno sa paligid nito na pinatupad ng dating alkalde Ramon Bagatsing noong dekada ’70.

Sa tapat ng City Hall, makikita din ang sikat na  underpass na tinatawag na Lagusnilad kung saan pailalim ito at tuwing bumabagyo at nagkakaroon ng matinding pagbaha kaya mga sasakyan ay di makadaan at magmimistulan itong dagat o swimming pool dahil sa sobrang lalim ng tubig baha.

Isa din sa mga lugar na dinarayo ay Bonifacio Memorial Shrine na nilikha ng iskultor na si Eduardo Castrillo. Ipinapakita rito ang nangyari sa himagsikan ng 1896 at sa paligid nito makikita ang mga watawat ng Katipunan. Habang binabaybay ang kahabaan ng kalye ng Lawton para makapunta sa Intramuros at naghahanap ng masasakyan, medyo napagod ako sa kakalakad kung saan-saan hanggang narating ko ang Metropolitan Theater. Ginawa noong 1931 at dinisenyo ni Juan Arellano na may seating capacity na 1670 (846 sa orchestra, 116 sa loge, at 708 sa balcony). Nasira ito noong panahon ng digmaan at muling ipinaayos hanggang di na ito nagamit noong 1978 at sa kasalukuyan ay muli itong ipinaaayos. Sa likod ng nasabing gusali ay mayroong bus terminal.

Pagkatapos kong bisitahin ang Metropolitan Theater ay nakasakay na ako ng jeep patungong Intramuros, salamat kay Manong Barker at sulit din naman ang walking distance mula City Hall hanggang Lawton.

This entry was posted in Backpacking, History, Photography, Travel, Urban Life, Walking Distance and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s